Στις 22 Ιανουαρίου 1842 η «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος», η οποία τότε ακόμη χρησιμοποιούσε παράλληλα την ονομασία «Ελληνική Τράπεζα», θέτει σε κυκλοφορία τα πρώτα της τραπεζογραμμάτια τα οποία τυπώθηκαν σε τέσσερις αξίες, των 25, 50, 100 και 500 δραχμών, στη Γαλλία, υπό την επίβλεψη του Εϋνάρδου. Αρχικώς κυκλοφόρησαν οι αξίες των 100 και των 500 δραχμών, οι οποίες είχαν παραγγελθεί νωρίτερα και παραληφθεί ήδη από τον Νοέμβριο του 1841 και τέσσερις μήνες αργότερα η αξία των 25 δραχμών και στις 14 Αυγούστου 1842 η αξία των 50 δραχμών. Η εφημερίδα των Αθηνών «Αιών» το Σάββατο 24 Ιανουαρίου 1842 ανακοινώνει την κυκλοφορία των πρώτων χαρτονομισμάτων ως εξής: «Από τις 22 Ιανουαρίου ήρχισαν καταβαλλόμενα εις την Τράπεζαν τα χρήματα των Μετόχων, και σφραγιζόμενον το χαρτίον, το οποίον μέλλει να τεθή εις κυκλοφορίαν. Ήρχισαν επίσης ενεργούσα η Τράπεζα προεξοφλήσεις, γενομένου του καταλόγου επί των πιστώσεων, τας οποίας δύναται να έχη εις την Τράπεζαν έκαστος έμπορος αναλόγως των κεφαλαίων και της υπολήψεώς του. Συντάττεται ωσαύτως και ο κατάλογος των κατά τας επαρχίας πραγματογνωμόνων, οίτινες θέλουσι διαγνωσθή τάχιστα».
Την ίδια ημέρα της κυκλοφορίας, 22 Ιανουαρίου 1842, η Τράπεζα εκδίδει μια ανακοίνωση, την οποία υπογράφει ο Διευθυντής της τράπεζας Γ. Σταύρος, αργότερα Διοικητής, με την οποία δίδει οδηγίες για την κυκλοφορία των τραπεζογραμματίων και τις ώρες εξαργύρωσής των. Τον Μάιο της χρονιάς αυτής με ΒΔ τα τραπεζογραμμάτια της Εθνικής γίνονται υποχρεωτικώς αποδεκτά από όλες τις οικονομικές αρχές της χώρας. Τα χαρτονομίσματα επιβάλλονται πλέον στη συνείδηση κράτους και πολιτών.
Το εικονιζόμενο χαρτονόμισμα είναι το εκατοστάρικο, το πρώτο χαρτονόμισμα του ελληνικού κράτους. Τυπωμένο στη μία όψη σε χαρτί χρώματος καφέ, με υδατογράφημα την ονομασία της τράπεζας (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ), εκτυπώθηκε στη Γαλλία υπό την επίβλεψη του Εϋνάρδου, σύμφωνα με γαλλικά και ελβετικά πρότυπα. Τα χαρτονομίσματα αυτής της περιόδου πριν κυκλοφορήσουν ήταν μάλλον σε μορφή μπλοκ. Αριστερά υπήρχε ένα περιθώριο στο οποίο αναγραφόταν ο αύξοντας αριθμός του τραπεζογραμματίου, ο ίδιος με αυτόν που έγραφε ο ταμίας στο κάτω μέρος του πλαισίου, δεξιά και αριστερά. Μετά ήταν τυπωμένη καθέτως η ονομασία της τράπεζας, σημείο στο οποίο αποκόπτονταν το τραπεζογραμμάτιο από το στέλεχος. Η γνησιότητα του χαρτονομίσματος διασφαλιζόταν ακόμη περισσότερο με την αναγραφή κάτω από τον ονομαστική αξία ολογράφως του αριθμού του λογιστικού βιβλίου, της σελίδας και της γραμμής που καταχωρίστηκε το χαρτονόμισμα με τον συγκεκριμένο αύξοντα αριθμό.
Χειρόγραφα στο πλαίσιο που περιβάλλει το χαρτονόμισμα αναγράφεται εκτός από τον αύξοντα αριθμό του στο κάτω μέρος και αριθμητικά η ονομαστική του αξία στο πάνω. Στο κέντρο του πάνω μέρους του πλαισίου υπάρχει ο θυρεός του βασιλιά Όθωνα και στο αντίστοιχο κάτω η προειδοποίηση «η παραποίησις τιμωρείται με δεσμά δια βίου». Η ταυτότητα του χαρτονομίσματος συμπληρώνεται με τον τίτλο της τράπεζας και περιέργως την εν μέρει χειρόγραφη ημερομηνία ίδρυσης της τράπεζας (30 Μαρτίου 1841)., καθώς επίσης με τις υπογραφές λογιστή-αρχιταμία και διευθυντή, δηλαδή του Γεωργίου Σταύρου.
Από τα αρχεία της τράπεζας γνωρίζουμε ότι κυκλοφόρησαν 10.193 εκατοστάρικα και οι διαστάσεις τους ήταν 230Χ115mm.
Add comment
Comments